EN

کروماتوگرافی گازی (GC)

کروماتوگرافی گازی یکی از روش‌های کروماتوگرافی است که برای جداسازی و شناسایی نمونه های فرار بکار می‌رود. در کروماتوگرافی گازی، فاز گازی یک گاز بی اثر (گاز حامل) مانند هلیوم، نیتروژن، آرگون و دی اکسید کربن است . فاز ساکن ، یک ماده ی جامد جاذب و یا لایه نازکی از یک مایع غیر فرار است که بر دیواره داخلی ستون یا به صورت پوششی روی سطح  قرار داده شده است.  در کروماتوگرافی گازی، جداسازی اجزا یک مخلوط چند جزئی با میزان توزیع اجزای تشکیل دهنده مخلوط  بین فاز متحرک گازی و فاز ساکن جامد یا مایع صورت می گیرد. در این روش گاز حامل، درون ستون حرکت می کند و تعادل  بین دو فاز گاز-مایع برقرار می شود و بدین ترتیب  اجزا تشکیل دهنده مخلوط بر اساس تمایل به هر یک از دوفاز از هم جدا می شوند. بنابراین فاز متحرک ، اجزای تشکیل دهنده نمونه را به طرف بیرون ستون حرکت می دهد و  مولکولی که با برهم کنش ضعیف تر جذب ستون شده است، زودتر و جزیی که قدرت جذب بیشتری با ستون دارد، دیرتر از ستون خارج می شود و در نهایت نمودار شدت سیگنال آشکارساز بر حسب زمان بازداری پیک های مربوط به اجزای متفاوت بدست می آید که کروماتوگرام نامیده می شود و از پیک های مربوط به اجزای تشکیل دهنده ی نمونه تشکیل شده است. کروماتوگرافی گازی برای جداسازی و شناسایی اجزای تشکیل دهنده ی یک مخلوط چندجزئی فرار  و نیز تجزیه ی کمی آنها کاربرد دارد.

کروماتوگرافی گازی (GC)
GC Scion 436
GC 456 Scion
کروماتوگرافی گازی (GC)

عضویت در خبرنامه :

برای دریافت پیشنهادات استثنایی عضو خبرنامه ما شوید.